"Waar kan ik klaarkomen?"
Dat was de interpellatie van een wildvreemde die ik kreeg wanneer ik de nachtelijke bewaterde straten van Gent bewandelde. Hij stelde me die vraag alsof iemand me de weg vroeg. En eigenlijk is dat het ook. Een Hercules op zoek naar liefde en affectie, gestimuleerd door een bende titanen die deel uitmaakten van zijn automeubilair. Doodleuk antwoordde ik op die vraag, alsof iemand me vroeg wat ik 's ochtends op mijn boterham at.
"Overal en nergens, maar niet hier. Misschien iets verderop in deze straat. En als je het daar niet vindt, kan je nog hopen op onverwachtse dromen"
Hercules bedankte mij vriendelijk, gooide nog een goedkoop compliment de lucht in en scheurde ervandoor, de nacht in.
Net zoals ik. Met het enige verschil dat ik al sletterend op blote voeten beregende aarde beliep, met één enkel doel voor ogen: mijn kot bereiken en onverwachts dromen. Zonder meer.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Je moet zeker het stuk God van Woody Allen lezen! Misschien haal je er inspiratie uit! Goed geschreven :)
Een reactie posten