La découverte

Na een culinair etentje bij P. (niet te lezen als Pee), veranderde de avond in nacht. Het bed werd opengeklapt en met enkelingen zochten we de televisionele wijsheid op die we uiteindelijk vonden in een Sweet Sixteen aflevering waar we de maatschappij toch wel even in vraag stelden. Na het nodige dekengetrek en de altijd verwachte kussengevechten met E. tikte de seconden weg. Ik stapte dan maar eens de nacht in zodat P. en E. hun bed konden opzoeken. Onder de donkere regenwolken, gesierd door hier een daar een ster, doolde ik door de verlaten straten van Gent totdat gerinkel me opschrikte. Er moest een reddingsactie plaatsvinden. J., die zich bevond in een Overpoorts danscafé vol gepeupel die de echte pareltjes in Gent niet kent, kwam gek van de goedkope dansmuziek die het café vulde. Met een goedkope smoes loodste ik hem de deur uit, de straat op.

Samen zochten we de Geus nog eens op om daar neer te ploffen in één van hun excellente zetels, gehuld in Jazzklanken, geïngalleerde rook en bruisende drank. We herontdekten de wondere wereld van René Magritte en penetreerden in zijn surrealistische werken die een tikkel van onze waarheid meekregen. 'Ceci n'est pas une pipe' gedachten...


Voordat de deuren van het Geuzenhuis werden gesloten, loosten we onszelf terug de stad in. Genietend van de rust en de stilte die Gent overmeesterde op dit maanuur. Na wat geslof, ploften we neer op een bank, in donker gehuld, in hét Muinpark waar we ettelijke uren bleven zitten en uitkeken op de zwarte vijver, die ons geruststellend in het oog hield. De stereotype nachtelijke woorden en ideeën vulden onze mond en werden de ruimte ingeslingerd. Stil genoeg, zodat geen slapend mens werd wakkergeschrikt door de subtiliteit van de wakkere mens. Samen met het vogelgefluit zochten we mijn kot op om stilaan de ochtend al slapend in te zetten.